Op 7-jarige leeftijd begon ik met karten. Ik had een kennis zien karten, en het leek mij ook wel wat. Samen met mijn broer kreeg ik een kleine kart waarna het allemaal echt begon vanaf een grote parkeerplaats op het industrieterrein in Lichtenvoorde. Van daaruit gingen we af en toe naar Eefde. We reden daar de plaatselijke wedstrijden mee in de mini’s, waar ik 2e werd in mijn eerste echte seizoen. Dat smaakte natuurlijk naar meer! Het jaar erop werden er al wedstrijden voor het Nederlands Kampioenschap en de Maxxis cup gereden, vooral in Venray.

Op mijn elfde werd het tijd om over te stappen naar een hogere klasse, de 100cc Junioren. Een nieuwe klasse, en een nieuw begin. We reden vanaf dat jaar voor Alfio Vacirca, een man met een enorm veel ervaring in het karten. Ook in deze klasse werd het Nederlands Kampioenschap gereden. Het eerste jaar was het allemaal een beetje wennen, maar in het tweede jaar ging het voorspoedig. Door een diskwalificatie in de allereerste race van het tweede seizoen kon ik eigenlijk al geen kampioen meer worden. Ik werd uiteindelijk maar 4e, maar met de punten die ik had gehaald zonder de diskwalificatie was ik dik kampioen geworden. Ik had de smaak van overwinning al goed te pakken!

In het derde en vierde jaar verlieten we Nederland, en gingen we voor de Duitse en Italiaanse Kampioenschappen. Ook hier liep het gesmeerd en konden vooral in Duitsland goede resultaten worden gehaald. Toen ik vier seizoenen in de 100cc Junioren erop had zitten, werd het tijd om weer een klasse hoger te gaan, namelijk de 100cc ICA. Alweer een nieuwe klasse, dus ook weer nieuwe kansen. We “verhuisden” in goed overleg van Alfio Vacirca naar zijn zoon, Michel Vacirca en zijn team CRG Holland. Dit is een semi-fabrieksteam, en zeker één van de betere teams van Noord-Europa! Naast dit goede team kregen we ook de beste beschikbare monteur toegewezen: René Heesen. René werd in 2002 wereldkampioen met Giedo van der Garde. In 2005 en 2006 reden we in de Duitse, Italiaanse en Europese kampioenschappen mee. In Duitsland werden verschillende pools en overwinningen behaald, en in 2006 zelfs de 2e plaats in het eindklassement.

Na deze twee intensieve jaren werd het tijd om de horizon te verleggen naar de autosport. In oktober 2006 was het dan zover: de eerste test in een Formule Renault was een feit. We reden totaal drie tests voor Van Amersfoort Racing, wat later ook nog eens drie zeer succesvolle tests bleken te zijn.
In 2007 stond ik samen met Van Amersfoort Racing aan de start van de Northern European Cup in de klasse formule Renault! Het werd een wisselvallig debuut jaar waarin in veel heb geleerd, maar ook halverwege het seizoen een zware crash meemaakte. Hierbij brak ik twee rugwervels en was mijn seizoen over.
In 2008 ging ik verder met Van Amersfoort Racing en reden we naast de Northern European Cup ook een paar races van het Italiaanse Formule Renault kampioenschap. In het NEC eindigde ik als 4e, met een overwinning en drie podiums. Het Italiaanse FR2.0 kampioenschap was puur om veel te rijden en dingen uit te testen. Daar eindigde ik als 10e met een beperkte deelname.

In de winter van 2008-2009 besloten we de overstap te maken naar de Formule 3, ook dit jaar weer bij Van Amersfoort Racing. Het werd succesvol jaar met 2 overwinningen, 11 podiums, 1 poleposition en 4 snelste raceronden). Ik werd vicekampioen in de ATS Formule 3 Cup en won de titel in de Rookiecup. Naast de ATS Formule 3 Cup heb ik deelgenomen aan de prestigieuze Macau Grand Prix met Kolles & Heinz. Ik werd uiteindelijk vijftiende.
 
In 2010 rijd ik opnieuw met Van Amersfoort Racing in de ATS Formule 3 Cup.